Józef Rokicki
Oficer, weteran
- Urodzony
- 6 marca 1894, Lipno
- Zmarł
- 17 stycznia 1974, Warszawa
- Zawody
- oficer, weteran
Józef Wacław Rokicki, używający pseudonimów „Karol” i „Michał”, urodził się w Lipnie 6 marca 1894 roku. Był oficerem Wojska Polskiego i Armii Krajowej, a także komendantem głównym Narodowej Organizacji Wojskowej. Po służbie w armii rosyjskiej wstąpił w 1918 roku do Wojska Polskiego. Służył w wojskach samochodowych, a następnie pancernych; w 1937 roku awansował na podpułkownika.
W czasie II wojny światowej działał w konspiracji. W 1941 roku objął komendę główną Narodowej Organizacji Wojskowej, a po scaleniu organizacji z Armią Krajową pracował w jej Komendzie Głównej. Podczas powstania warszawskiego dowodził Obwodem Mokotów, a następnie pełnił obowiązki dowódcy 10 Dywizji Piechoty AK im. Rataja. Po kapitulacji powstania przebywał w niemieckiej niewoli, później na emigracji; do Polski wrócił w 1957 roku. Pracował w Warszawie, gdzie zmarł. Był autorem wspomnień dotyczących walki podziemnej. Został pochowany na Cmentarzu Wojskowym na Powązkach.
Na podstawie artykułu „Józef Rokicki” z polskiej Wikipedii, licencja CC BY-SA 4.0. Opis udostępniamy na tej samej licencji.